Storythai

ฮิ้ววววววววววววว

วันนี้อารมณ์ดีมากมาย วันนี้กระป๋มไป ออดิชั่นขึ้นงาน Nippon ที่ สยามเซ็น. มาขอรับ

หนุกมากมาย คนเยอะพอสมควร ตื่นเต้นโคตรรรรรรรรรร

ในขณะที่กำลังอัพไดอยู่นี้ยังไม่รู้เลยอ่ะว่า วงกระป๋มออผ่านหรือเปล่า

กำลังตืนเต้นอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เพื่อนจะโทรมาบอกซักทีน้า

จะนอนอยู่แล้วนะ ง่วงสุดๆ ก็มันเหนื่อยนิ

วันนี้กระป๋มตื่นตั้งแต่ 7 โมงเช้า รีบอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน ไปเจอเพื่อนแล้วก็ไปสนามกีฬากัน

ถึงสนามกีฬาตอน 11.30 น. ประมาณนั้น

อ้อ!!! วันนี้พาหลานไปด้วย -*- ดูแก่ๆไงไม่รู้ แต่กระป๋มเพิ่งจะ 18 เองน้า

ทำไมมีหลานเร็วจังก็ม่ายรุ้

555+

พอไปถึงสนามกีฬาก็เริ่มซ้อมกันเลย

แล้วก็ ซ้อม....ซ้อม....ซ้อม...แล้วก็ ซ้อมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

งานออเริ่มตอนบ่าย 3 แต่กระป๋มนั้นหน้าโทรมไปแล้วเรียบร้อย

หน้าเหนียวเหนอะ เหงื่อโทรมกายมากมาย -*- ดูซกมกยังไงไม่รู้เนอะ

555+

พอซ้อมกันถึงประมาณบ่าย 2 ครึ่ง เราก็เดินทางไปยัง สยามเซ็น. กานนนนนน

เอาล่ะๆ ในตอนนั้นะ ตื่นเต้นได้อีกอ่ะ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ไปนั่งรออยู่แถวๆนั้น

นั่งเซ็ตผม+แต่งตัว+ซ้อมกันอีกนิดหน่อย ไม่นานงานก็เริ่มแล้ววววว

โอยยยยยยยย

ยิ่งตื่นเต้นใหญ่เลยทีนี้

พี่น้องค๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

เต้นดีกันทู๊กกกกกกกกกกกกกกกวงเลยอ่ะ

ไม่ว่าจะวงญี่ปุ่นหรือวงเกาหลี

เต้นกันแบบว่าพลีกายถวายขีพกันเลยทีเดียว

พอถึงวงกระป๋ม โอยยยยย ตื่นเต้นโว๊ยยยยยยยยยยยยยย

กระป๋มนี่สุดซวยเลย ถูกถีบให้เดินขึ้นไปวงแรกเลย

พี่น้องค้าบบบบ พอขึ้นไปบนเวทีแล้ว ทุกอย่างมันเบลอไปหมดเลย

พอเพลงขึ้นก็เต้นแบบเต็มที่เหมือนกัน มันตื่นเต้นจนแบบว่าไม่รับรู้อะไรแล้วอ่ะ

ได้ยินแต่เสียงเพลง ไม่ได้ยินเสียงคนข้างล่าง ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น มันเบลอไปโหม๊ดดดดดดดดดดดดด

เห็นแต่ว่ามีคนทำมือตามด้วย แต่ก็ไม่มีเวลาจะคิดอะไรเลยตอนนั้น คิดแต่ว่า ท่าต่อไปมันคืออะไรวะเนี่ย

555+

แล้วพอผ่านไปด้วยดี จบแบบรู้สึกป่วงๆ ป่วยๆ งงๆ บ๊องส์ๆ -*-

แต่ว่าคุณป้ากิ๊ฟสุดน่ารัก น่าเคารพ ของวงกระป๋มบอกว่าเต้นดี...ดีในที่นี้หมายถึงดีกว่าตอนซ้อม ไม่ได้ดีที่สุดนะ

แต่ก็ยังดี ถ้าดีกว่าตอนซ้อมก็ถือว่าโอล่ะนะ

คงไม่แย่มากมายนัก...อืม...เขียนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีผู้ใด๋โทรมาเลยอ่า

อยากรู้จะแย่แล้วววววววววววว

อืม...จบแค่นี้ก่อนละกันนนน

ไปนอนดีกว่า

บายค๊าบบบบบบบบ

ปล. ก่อนไปออ มีเล่นของกันเล็กน้อย ไปบนที่ศาลหน้า โตคิวไว้ ว่าถ้าออผ่านจะเอาพวงมาลัย 6 พวงไปไหว้

พระเจ้า ถ้าออผ่านได้เสียกะตังค์แน่ๆกรู-*- (ยังจะงกอีกง่า) 555+

ฮิ้ววววววววววววว

วันนี้อารมณ์ดีมากมาย วันนี้กระป๋มไป ออดิชั่นขึ้นงาน Nippon ที่ สยามเซ็น. มาขอรับ

หนุกมากมาย คนเยอะพอสมควร ตื่นเต้นโคตรรรรรรรรรร

ในขณะที่กำลังอัพไดอยู่นี้ยังไม่รู้เลยอ่ะว่า วงกระป๋มออผ่านหรือเปล่า

กำลังตืนเต้นอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เพื่อนจะโทรมาบอกซักทีน้า

จะนอนอยู่แล้วนะ ง่วงสุดๆ ก็มันเหนื่อยนิ

วันนี้กระป๋มตื่นตั้งแต่ 7 โมงเช้า รีบอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน ไปเจอเพื่อนแล้วก็ไปสนามกีฬากัน

ถึงสนามกีฬาตอน 11.30 น. ประมาณนั้น

อ้อ!!! วันนี้พาหลานไปด้วย -*- ดูแก่ๆไงไม่รู้ แต่กระป๋มเพิ่งจะ 18 เองน้า

ทำไมมีหลานเร็วจังก็ม่ายรุ้

555+

พอไปถึงสนามกีฬาก็เริ่มซ้อมกันเลย

แล้วก็ ซ้อม....ซ้อม....ซ้อม...แล้วก็ ซ้อมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

งานออเริ่มตอนบ่าย 3 แต่กระป๋มนั้นหน้าโทรมไปแล้วเรียบร้อย

หน้าเหนียวเหนอะ เหงื่อโทรมกายมากมาย -*- ดูซกมกยังไงไม่รู้เนอะ

555+

พอซ้อมกันถึงประมาณบ่าย 2 ครึ่ง เราก็เดินทางไปยัง สยามเซ็น. กานนนนนน

เอาล่ะๆ ในตอนนั้นะ ตื่นเต้นได้อีกอ่ะ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ไปนั่งรออยู่แถวๆนั้น

นั่งเซ็ตผม+แต่งตัว+ซ้อมกันอีกนิดหน่อย ไม่นานงานก็เริ่มแล้ววววว

โอยยยยยยยย

ยิ่งตื่นเต้นใหญ่เลยทีนี้

พี่น้องค๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

เต้นดีกันทู๊กกกกกกกกกกกกกกกวงเลยอ่ะ

ไม่ว่าจะวงญี่ปุ่นหรือวงเกาหลี

เต้นกันแบบว่าพลีกายถวายขีพกันเลยทีเดียว

พอถึงวงกระป๋ม โอยยยยย ตื่นเต้นโว๊ยยยยยยยยยยยยยย

กระป๋มนี่สุดซวยเลย ถูกถีบให้เดินขึ้นไปวงแรกเลย

พี่น้องค้าบบบบ พอขึ้นไปบนเวทีแล้ว ทุกอย่างมันเบลอไปหมดเลย

พอเพลงขึ้นก็เต้นแบบเต็มที่เหมือนกัน มันตื่นเต้นจนแบบว่าไม่รับรู้อะไรแล้วอ่ะ

ได้ยินแต่เสียงเพลง ไม่ได้ยินเสียงคนข้างล่าง ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น มันเบลอไปโหม๊ดดดดดดดดดดดดด

เห็นแต่ว่ามีคนทำมือตามด้วย แต่ก็ไม่มีเวลาจะคิดอะไรเลยตอนนั้น คิดแต่ว่า ท่าต่อไปมันคืออะไรวะเนี่ย

555+

แล้วพอผ่านไปด้วยดี จบแบบรู้สึกป่วงๆ ป่วยๆ งงๆ บ๊องส์ๆ -*-

แต่ว่าคุณป้ากิ๊ฟสุดน่ารัก น่าเคารพ ของวงกระป๋มบอกว่าเต้นดี...ดีในที่นี้หมายถึงดีกว่าตอนซ้อม ไม่ได้ดีที่สุดนะ

แต่ก็ยังดี ถ้าดีกว่าตอนซ้อมก็ถือว่าโอล่ะนะ

คงไม่แย่มากมายนัก...อืม...เขียนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีผู้ใด๋โทรมาเลยอ่า

อยากรู้จะแย่แล้วววววววววววว

อืม...จบแค่นี้ก่อนละกันนนน

ไปนอนดีกว่า

บายค๊าบบบบบบบบ

ปล. ก่อนไปออ มีเล่นของกันเล็กน้อย ไปบนที่ศาลหน้า โตคิวไว้ ว่าถ้าออผ่านจะเอาพวงมาลัย 6 พวงไปไหว้

พระเจ้า ถ้าออผ่านได้เสียกะตังค์แน่ๆกรู-*- (ยังจะงกอีกง่า) 555+

มมาอัพแล้วขอรับ

มาอัพแบบเศร้าๆ หมองๆนิสนุงนะ

วันนี้ไปโรงบาลมา พาน้องไปตรวจขา ก็สรุปว่าเป็นแบบที่ทุกคนคิดเอาไว้

แถมยังลามไปปอดด้วย

กระป๋มเนี่ยรู้สึกตั้งนานแล้วว่ามันต้องมีอะไร เพราะหมอสั่งให้เอาน้องออกมาก่อน

แล้วกระป๋มก็ต้องนั่งอยู่กับน้อง โคตรเมื่อยอ่ะ นั่งรอจนเมื่อย+ง่วง+เบื่อ+หิวด้วยยยยย งือออออ

แล้วพอพ่อออกมาจากห้องหมอ หน้าพ่ออ่ะดูก็รู้ว่ากะลังเครียดขนาดไหน

แต่พ่อก็ยังยิ้มให้น้องนะ นับถือ

รอไปอีกนานนนนนนนนนนนนนน นานนมกาเลมากมาย แม่ก็เดินตามออกมา

หน้าแม่แย่มากมาย พอแม่ออกมาก็ลงไปกินข้าวกัน

ระหว่างที่เดิน พ่อก็เข็นรถเข็นน้องไปไกลลิบๆแล้ว กระป๋มก็เลยถามแม่ว่า ตกลงน้องเป็นอะไร

ก็เท่านั้นหล่ะ แม่ก็รอไห้ บอกว่าน้องอ่ะเป็น มะเร็ง แล้วมันก็ลามไปปอดแล้ว

แล้วไอ้หมอมันก็พูดบั่นทอนกำลังใจมากมาย บอกว่า อาจจะต้องตัดขา แล้วก็อยู่ได้อีกแค่4-5 ปี

กระป๋มก็เลยปลอบอ่ะนะว่า ในเมื่อมันเป็นแล้ว จะทำไงได้ เรามาร้องไห้กันแบบนี้น้องก็คงไม่หายหรอก จริงมะ

อืมๆๆๆ พูดได้ดีมาก เพิ่งเคยพูดเป็นสาระก็คราวนี้แหละ

555+

พอกินข้าวเสร็จก็ต้องพาน้องไปเปลี่ยนเฝือก ก่อนเปลี่ยนแวะเข้าห้องน้ำก่อน

กระป๋มก็เลยถือโอกาสถามพ่อว่าจะเอาไงต่อ พ่อก็เลยบอกว่าจะลองย้ายโรงบาล

อันนี้กระป๋มเห็นด้วยอย่างแรงงงงงงงงงงงงง เลย

เพราะโรงบาลนี้นะ ทำงานช้ามากมาย นัดตรวจแม่งอยู่นั่นอ่ะ ไม่รักษาซักที

ไม่รู้จะรอห่าอะไร พ่อเลยจะย้ายไปจุฬาฯ เพราะคิดว่าจุฬาฯคงจะทำอะไรเร็วกว่านี้

ถ้ารักษาเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีจริงมะ

พอกลับมาบ้าน ทุกคนก็ยังคงซึม หม่นหมอง กระป๋มเองก็อึดอัดอ่ะ ไม่รู้จะทำยังไง

พยายามพูดอะไรให้มันตลกๆไว้จะได้ไม่เครียด แต่วันนี้ตลกไม่ออกแฮะ เห็นหน้าพ่อ กะแม่แล้วคิดมุกไม่ออกซะงั้น

อ้อ

ใครดูละครเรื่องน้ำตา 1 ลิตรมั้ง

ละครเรื่องนี้บ้านกระป๋มติดกันทั้งบ้าน ดูแล้วยังคิดถึงบ้านตัวเอง

มันคล้ายๆยังไงไม่รู้อ่ะ ดูแล้วยิ่งเศร้า ยิ่งหดหู

แม่นี่ร้องไห้ตั้งแต่รู้เลยว่านางเอกเป็นอะไร แม่บอกว่าสงสารย้านนางเอก

แต่กระป๋มสงสารบ้านตัวเองอ่ะ

เอาล่ะไปดีก่า ยิ่งอัพนานยิ่งรู้สึกเศร้าๆไงไม่รู้

ยังไงตอนนี้ก็ขอแค่ให้มี

ยาดี หมอเก่ง ดวงของน้องเฮง แล้วก็ขอให้มีปาฏิหาริย์ เกิดกับที่บ้านกระป๋มด้วยละกันนะพระเจ้า

อาเมน